میم مثل خانواده

چهلم رهبر، در سایه گنبد طلای رضا علیه‌السلام اشک‌هایمان آرام نمی‌گیرند، اما راهت را محکم‌تر از همیشه ادامه می‌دهیم. #به_وقت_20_فروردین_1405 ...

بعضی آدما وارد زندگی آدم می‌شن و سال‌ها می‌مونن. الهه برای من یکی از همون آدم‌هاست. از سال ۹۶ که تو مدرسه با هم آشنا شدیم تا الان، رفاقتمون ادامه داشته و کلی خاطره قشنگ ساختیم. خیلی خوشحالم که دوستی مثل تو دارم. الهه عزیزم تولدت مبارک، امیدوارم همیشه خوشحال و موفق باشی #به_وقت_15_فروردین_1405 ...

14  فروردین، کنار خانواده، توی طبیعت قشنگ آب‌قدِ گلبهار 🤍 همین لحظه‌ها زندگیه… #به_وقت_14_فروردین_1405   ...

3 فروردین راهی تربت حیدریه شدیم و فرداش رفتیم خیرآباد؛ جایی که همیشه برای من پر از حس نوستالژی بوده. خانه‌ی قدیمی پدربزرگ و مادربزرگم هنوز سر جاشه، هرچند خودشون دیگه نیستن… اما انگار خاطراتشون هنوز توی هوای روستا نفس می‌کشه. این‌بار با امیرحسین و امیرعلی و ستاره و امیرمهدی رفتیم پارک و تصمیم گرفتیم چند دقیقه‌ای برگردیم به روزهای کودکی. تاب سوار شدیم، سرسره بازی کردیم و حتی به ترتیب سن نشستیم و عکس گرفتیم. خنده‌هایی که از ته دل بود، بدون دغدغه، بدون بزرگسالی. ۳ فروردین تولد مامانم و خالم بود. اول قرار بود بریم تربت و کیک بخریم اما نشد. بعدش با امکانات روستا تصمیم گرفتیم یه جشن ساده ولی صمیمی درست کنیم...

سال نو را از حرم امام رضا(ع) شروع کردم؛ با دلی که آرام شد و امیدی که دوباره جوانه زد. به خانه که رسیدم، سفره‌ی هفت‌سین در کنار یاد کسانی بود که نبودنشان سخت است اما خاطره‌شان همیشه سبز #به_وقت_۲۹_اسفند_1404 ...

از دلتنگی برات بگم یا از بغضِ شبونه‌هام یا از دردهای بی‌کسی یا از اشکِ رو گونه‌هام... #امام_رئوف #به_وقت_۱۶_اسفند_۱۴۰۴ ...

رمضان، حرم، مامان ، من و ستاره و دعایی که بی‌صدا از ته دل بالا می‌ره 🤍 خدا بعضی لحظه‌ها رو خیلی خاص می‌نویسه… #به_وقت_۸_اسفند_۱۴۰۴ ...

۶ بهمن ۲۵ سالم شد… ولی ۲۸ بهمن فهمیدم هنوز یه عالمه آدم هستن که بودنشون یعنی «دلگرمیِ خالص». رفیقایی که ۸ ساله کنارمن، بی‌سر و صدا، با دلِ بزرگ، یه‌جوری سوپرایزم کردن که دلم لرزید… اون لحظه فهمیدم آدم اگه خوش‌شانس باشه، تولداش فقط شمع و کیک نیست؛ آدمه… رفاقته… خاطره‌ست. ممنونم که بودین، ممنونم که هنوز «ما»ییم 🤍✨ ...

۲۲ بهمن؛ یادآور ایستادن، حتی وقتی ایستادن سخت بود ...