میم مثل خانواده

گنبدت خورشید بر روی رکاب مشهد است محض پابوسی برایت ماه را آورده‌ام ۸ اردیبهشت ولادت امام رضا و حرم امام رضا(ع)🕌 #به_وقت_۸_اردیبهشت_۱۴۰۵ ...

2 اردیبهشت در حرم امام رضا، درست قبل از اذان مغرب، صدای نقاره‌ها بلند بود و باران آرام آرام روی صحن می‌بارید. میان آن همه جمعیت، در حالی که دعا و نماز در دل‌ها جریان داشت، ما هم نماز خواندیم. وقتی نماز تمام شد، باران به تگرگ تبدیل شد و همه با هم به خادم‌ها کمک می‌کردند تا فرش‌ها را جمع کنند. در آن لحظه‌ها فقط یک حس بود: آرامشِ بودن در حرم #به_وقت_۲_اردیبهشت_۱۴۰۵ ...

چهلم رهبر، در سایه گنبد طلای رضا علیه‌السلام اشک‌هایمان آرام نمی‌گیرند، اما راهت را محکم‌تر از همیشه ادامه می‌دهیم. #به_وقت_20_فروردین_1405 ...

بعضی آدما وارد زندگی آدم می‌شن و سال‌ها می‌مونن. الهه برای من یکی از همون آدم‌هاست. از سال ۹۶ که تو مدرسه با هم آشنا شدیم تا الان، رفاقتمون ادامه داشته و کلی خاطره قشنگ ساختیم. خیلی خوشحالم که دوستی مثل تو دارم. الهه عزیزم تولدت مبارک، امیدوارم همیشه خوشحال و موفق باشی #به_وقت_15_فروردین_1405 ...

14  فروردین، کنار خانواده، توی طبیعت قشنگ آب‌قدِ گلبهار 🤍 همین لحظه‌ها زندگیه… #به_وقت_14_فروردین_1405   ...

3 فروردین راهی تربت حیدریه شدیم و فرداش رفتیم خیرآباد؛ جایی که همیشه برای من پر از حس نوستالژی بوده. خانه‌ی قدیمی پدربزرگ و مادربزرگم هنوز سر جاشه، هرچند خودشون دیگه نیستن… اما انگار خاطراتشون هنوز توی هوای روستا نفس می‌کشه. این‌بار با امیرحسین و امیرعلی و ستاره و امیرمهدی رفتیم پارک و تصمیم گرفتیم چند دقیقه‌ای برگردیم به روزهای کودکی. تاب سوار شدیم، سرسره بازی کردیم و حتی به ترتیب سن نشستیم و عکس گرفتیم. خنده‌هایی که از ته دل بود، بدون دغدغه، بدون بزرگسالی. ۳ فروردین تولد مامانم و خالم بود. اول قرار بود بریم تربت و کیک بخریم اما نشد. بعدش با امکانات روستا تصمیم گرفتیم یه جشن ساده ولی صمیمی درست کنیم...

سال نو را از حرم امام رضا(ع) شروع کردم؛ با دلی که آرام شد و امیدی که دوباره جوانه زد. به خانه که رسیدم، سفره‌ی هفت‌سین در کنار یاد کسانی بود که نبودنشان سخت است اما خاطره‌شان همیشه سبز #به_وقت_۲۹_اسفند_1404 ...